Rede para unha casa unifamiliar.

Obxectivo:

O obxectivo deste artigo é realizar unha aproximación ás necesidades de redes TIC dunha casa unifamiliar en construcción, que nos permita definir os requerimentos a plantexarlle á empresa instaladora.

Bases

Hai criterios, que dependen de cuestións educativas e ideoloxicas discutibles, e outros que proceden da experiencia persoal -discutibles tamén polo tanto- .

O primeiro é que as necesidades das persoas evolucionan co tempo e as casas -Dios mediante- duran moito. Por exemplo: Os nenos non deben ter acceso libre a internet nin ter televisión na súa habitación, senón que deben utilizar os dous medios en compañía de adultos. Cando os nenos/adolescentes deixan de selo, este criterio cambia, e se precisa ter os medios que permitan a conexión dende as habitacións.

O segundo criterio é que prefiro as redes cableadas ás inalambricas, sempre que sexa posible. Sempre serán máis rápidas e fiables. Esto non quere dicir que renuncie a unha wifi, moi cómoda para teléfonos moviles ou tabletas.

Sobre esto, hai que ter en conta que non sempre é necesario cablear, que o importante é ter a canalización feita e ben tapadiña na parede. Xa se pasará o cable cando faga falla. Así evitamos cablear para usar 15 anos máis tarde, cando ó mellor daquela cambiou a tecnoloxía de rede. É unha decisión que depende dos criterios persoais e do presuposto. Sobre esto hai que consultar á empresa instaladora cal é a capacidade das canalizacións.

Penso que a telefonía fixa ten futuro a pesares dos móviles. As tarifas planas de telefonía fixa son moito máis baratas que as de movil, e a calidade de son normalmente é mellor.

O terceiro criterio é similar: por moi útiles que sexan os portátiles, trabállase mellor nun sobremesa cun monitor de 24 pulgadas o con un super-mega-cool IMac 27 (quero un !!! 🙂 )

Cuarta consideración é que o número de cacharros que se van conectar á rede vai ir en aumento, e que sempre é preferible ter un cable ate o equipo de conmutación central que facer apaños mediante equipos de conmutación nas habitacións.

Entorno.

A casa unifamiliar ten dúas plantas, cos seguintes espazos (exclúense os baños)

Planta baixa: Garaxe, hall, 1 habitación, 1 salón-comedor, 1 cociña

Primeira planta: 1 Estudio, 3 habitacións.

Incluirase: rede local (que da acceso a internet é ós recursos compartidos da rede), telefonía e televisión. A pesares de que nun futuro cercano, posiblemente, a televisión se vexa por sistema a través da rede local e internet, creo que a TDT inda ten moitos anos de vida que aproveitar.

Necesidades:

Habitacións: 1 toma de teléfono, 2 tomas de rede local, unha toma de antena. Débese ter en conta que unha habitación pode estar ocupada por máis dunha persoa, e o primeiro criterio que espuxen (os nenos ó principio non o usarán, cando deixen de ser nenos, si) e por outra banda, si se pon televisión nas habitacións, presumiblemente terá que conectarse á rede local.

É dicir, estamos a falar de 1 pc 1 televisión e un teléfono por habitación.

Estudio: O estudio merece unha consideración especial. É a “oficina” da casa. Entendese que no estudio, polo menos durante varios anos, vai traballar toda a familia, posiblemente en 3 ou máis Pcs,En función das necesidades de impresión, pode compensar instalar unha impresora laser monocromo “departamental” en rede. A maiores, podería instalarse tamén un televisor => toma de televisión e toma de rede local.

Inda que a tendencia de algúns portátiles “cool” é a non incorporar porto de rede cableada, moitos seguen a incluíla, e sempre ven ben poder enchufalos para unha transferencia de ficheiros gorda.

É posible que o estudio sexa un bo lugar para colocar un punto de acceso wifi, que dea servicio a toda a planta superior=> outro punto de conexión á rede local.

3 Pcs+ 2 portátiles + 1 televisión + 1 impresora en rede + 1 punto de acceso inalambrico = 8 puntos de rede.

No caso do estudio, atopámonos cun compromiso entre a cuarta consideración que fixen (canto menos cacharros mellor) e o aforro de cable. É posible que sexa razoable habilitar un lugar no estudio para un equipo de conmutación e deste xeito evitar tirar 8 cables ate o conmutador central. Aquí intervén tamén po presuposto e o número de cables que poden ir por unha canalización.

O estudio debe ter tamén unha ou dúas tomas de telefonía.

Cociña: Ten que ter unha toma de telefonía. O resto, a gusto do consumidor: si queremos tele, unha toma de televisión e una de rede local. Se queremos conectar a neveira a internet 😉 outra mais.

Salón-comedor: Ten que ter unha toma de telefonía. E unha de televisión => rede local. É posible que non sobrase poñer dous conxuntos TV+RedeLocal + telefonía, por se acaso queremos cambiar a televisión ou o teléfono de sitio.

Garaxe: No garaxe ubicarase o armario de comunicacións e servidores. Todos os cables de rede local e telefonía (habería que consultar á empresa instaladora si tamén os de televisión,) deberían chegar a este armario.

A el tamén chegarán as acometidas de telefonía, internet e redes de televisión por cable, para distribuirse ó resto da casa.

Entendese que a empresa instaladora realizará unha instalación acorde ás normativas, conectando os cables dende os puntos de rede a un “patch panel” dende o que se conectarán ó equipo de conmuntación.

O router de acceso a internet ubicarase tamén neste armario.

Interesa que o armario teña espacio para un “disco duro en rede” que permitirá compartir almacenamento para toda a rede local. Tamén podería pensarse nun servidor caseiro, por exemplo para descargas. Neste caso, podería prescindirse do disco duro en rede e usar o servidor para esta función. Hai que ter en conta que os dous equipos están destinados a estar permanentemente encendidos, polo que o consumo electrico pode ser importante á hora de decidirse por un ou por outro. Tamén hai que pensar que ter dous dispositivos permitiría configurar de xeito sinxelo unha política de copias de seguridade automatizada.

No caso de que o armario escollido sexa pequeño, pode interesar deixar aberta a posibilidade de ampliación poñendo outro similar ou igual ó lado, enriva ou abaixo.

Reconto e conclusións.

Os totais para toda a casa son: de 19 puntos de rede, 9 de telefonía e 8 de televisión. Con respecto á rede local, esto levanos á necesidade de escoller un switch de 24 portos, ou un de 16 se poñemos un switch no estudio.

A tecnoloxía a empregar para a rede local é gigabit ehternet, polo que o cableado deberá soportala. Debería ser polo menos de categoría 6

Hai que ter en conta que se está describindo un proxecto de máximos, que pode adaptarse fácilmente quitando o que sobra. Non se debe esquecer tampouco a posibilidade de facer canalizacións inda que non se poñan os cables.

Rodada 26/05/2011

Miniresumen del Jueves.

Antonio, Pistone y Papaventux. Los tres compartiendo playa con una marea pequeña. Broza 2, Samurai 2 y Century 2,5 (pasadisimo) vampir 1,8 (corto por causa de las líneas). 45.8 km recorridos. 61,2 de máxima, 1:51 en movimiento. Despiste de Antonio y mío con enganchón que acabó en rotura de líneas.

A 70 km por hora.

Ni un hectómetro por hora más ni menos.

Así quedaba el gps, dando fe de la máxima velocidad que he alcanzado nunca en kitebuggy.

El día se anticipaba para un record personal de este tipo, con predicciones de viento de gran variabilidad, entre 16 y 25 nudos, tipicas de escoger vela y despues ir muy pasado.

De hecho, cuando estaba ya en la playa, a la vista de lo que soplaba, volví al coche a por la 5,2, por si acaso. A la vuelta, a modo de contestación y con la bora 3,8 montada, el viento levantaba la arena por momentos.

Venga   !!!. Salgo con 3,8 de empopada sin ningún problema y a buen ritmo. Apercibido por el señor Pistone, examino la renovada orografía antes de empezar a darle caña. Cinco largos muy bien, hasta que Eolo decide darme un aviso: al girar y empezar a ceñir derivo sin remedio hacia la arena seca, donde lo sigo haciendo hasta que freno la bora encima de las dunas.

El que avisa no es traidor, así que me doy por enterado y saco Century 2,5. Y a seguir. Al principio deseando tener una 2,8, al poco convencido de tener la vela adecuada. Día bronco, con rachas que de golpe desplazan lateralmente los 125 kilos del conjunto buggy+piloto. Busco los máximos apurando las frenadas al borde del agua. El viento se estabiliza en la zona de más fuerza, obligandome a bajar talla por segunda vez.

Más cómodo con vampir 1,8, aunque las líneas eran un pelín cortas. Un día de estos tengo que reorganizar velas y líneas . Busco de nuevo máximos de velocidad, pero creo que empiezo a estar muy muy cerca de mi límite, por lo menos en esta playa.

Aunque hay ganas de seguir, tengo muchas cosas que hacer en casita y la familia espera. La subida de la marea ya se empieza a notar, y el cansancio también, así que a las 11:00, después de 3:30 horas en la playa, decido ir recogiendo.

Rodada 14/04/2011

Breve resumo da xornada.

Ninguén puido achegarse a rodar, así que tiven que ir soiño.

54.5 km percorridos, 56,1 km/h de máxima, nunha hora e cincuenta e tres minutos. Comecei con Bora III 5.3 m pero ó pouco derivaba ó máis puro estilo Pistone. A praia tiña bastante tráfico entre kiters, paseantes e tomadores de sol, así que tocou baixar vela. Miradiña ó GPS: 58 de máxima, bastante para min nestas condicións.

O propio tería sido poñer liñas de 20 m, pero dábame pereza, así que bora 3.8 e a rodar sen problemas. Tentacións de tentar un contravento, reprimidas de novo. Busquei máximos de velocidade apurando o espazo ate o río. Un dos intentos rematou cunha roda traseira na auga 😈

En fin, unha boa rodada 😀

Esplendida Rodada primaveral. 11/04/2011

Solciño, nordés en torno ós 20 nós, Century 2,5 volvendo explicar porqué ten fans incondicionais, 2:15 horas rodando, 62,9 de máxima e 62,9 km percorridos ¿Pódese pedir máis?.

Pois pode: unha versión estendida da crónica, para compartir un pouco de seudo-literatura buggeira.

Comeza a historia desta rodada cunha reclamación presentada polos rodamentos das rodas traseiras.  Un deles faleceu en silencio, tras o longo repouso forzoso que tivo que sufrir. Os seus queixosos compañeiros foron xubilados anticipadamente e substituídos por uns novatos sacados da bolsa para a ocasión. Por sorte a operación realizouse o día antes,  ó cargar o material no coche.

Saio do traballo  ás 15:00 e enfilo sen comer cara á autoestrada. Cando estou a entrar adiántame Jankor, o único afortunado que puido arranxar os seus asuntos para vir hoxe. Como o itinerario élle descoñecido, chámolle -mans libres, por suposto- e adiántolle para indicar a ruta.

Chegada, saúdo e montaxe a unha velocidade que se achega á mala educación. Xa sabedes: a marea baixa en nada, é pequena, mono,…Dános tempo polo menos a comentar as necesidades de vela. Cargamos con brooza 2 e algo máis pola súa banda. Pola miña bora 3,8, century 2,5, Vampir 1,8 e Buster 1,4, non vai selo demo.

Xa na area, e botando de menos a Óscar que sempre acerta, vexo claro que toca Century. Desprego e poño arnés e casco mentres Jankor vai arrastrando o buggy e o material até o campamento base.

E así arrinco, de fugaz empopada que se converte en través. O mellor vento para esta praia, NO con moita compoñente N, sopra con alegría e permite ir sen problemas cara ó espolón.

O día é luminoso, radiante, a praia está moi seca e contrariamente ao esperado, parece sentarlle moi ben a marea morta. Os nosos primos irmáns de kite dan cor ao ceo e os nosos curmáns afastados de Wind salpican de brochazos o mar. O través acelérase e desaparece a paisaxe, pasando o foco á praia-pista e ao meu medio de tracción.

Tres ou catro paseantes comprensivos ven á primeira que preferimos cruzarnos con eles deixándoos a barlovento. Ao avanzar a tarde serán menos numerosos. Perfecta convivencia durante toda a rodada.

Paso a bo ritmo á beira de Jankor. Estou demasiado contento para parar. Examino toda a superficie dispoñible, que está impecable. Non hai fochancas e os ripple-marks son mínimos.

Longos, traveses e cinguidas a bo ritmo para baixar un pouco o mono, mentres o meu compañeiro prepara a Brooza 2m para arrincar. Paro e ofrézolle a Vampir 1.8 pero de momento vai tentalo con 2 metros. Pregúntame a que velocidade ía. Saco o GPS do peto 🙂 e miro: 59,3. Non está mal.

Media hora máis tarde, Jankor decide que vai pasado e baixa talla.  Pola miña banda aproveito para ver como vai esa brooza, que xa debería vir ensinada dadas as súas orixes -Ocórreselle a alguén o anterior propietario?- .

A vela resulta bastante inmanexable ¿Como é posible?. Jankor puxéralle uns mandos demasiado longos e está moi freada. Tómome a liberdade de porlle os curtos que ten por alí, e de trimala un pouco máis solta. A idea é probala, pero nun descoido lío as liñas e temos que dedicarlle un intre a recompor o desaguisado. Valeu a pena. Xa coa súa personalidade habitual, a brooza impúlsame un par de voltas con máxima suavidade e control.

Pero o que buscaba non era exactamente iso. O que me pedía o corpo era un día Century 2.5 :twisted:.  e tíveno. Divertidísimo, con algunha saída de pista pola area seca para evitar cans pacíficos pero mal situados, kiters recuperándose na beira, e algunha sinxelamente porque apetecía. Apurando os longos preto do río, buscando puntas de velocidade, remontando cara ao mar para despois facer uns metros de empopada. Fixen todas as manobras que sei e mesmo valorei a posibilidade de tentar un contravento. Corteime, esas cousas hai que aprendelas en condicións máis amables, e se é posible con asesoramento.

Unha situación demostroume o importante que é ter prudencia neste deporte: un kiter volvía andando ao seu punto de partida, pola beira da praia, vea en man. Cando pasei ao seu lado, deixei unha marxe moi ampla, só por precaución, non porque pensase que era necesario. Pois ao final resultou selo !!!!. As bridas ían arrastrándose varios metros por detrás, e non as vin ata que estaba encima. De non deixar a marxe “esaxerada” podería enredarme nas bridas, con consecuencias bastante desagradables.

Jankor xa estaba esgotado, e o Libre Spezial empezaba a enterrarse un  pouco nalgunhas zonas que se ían secando e estaban “un pouquiño” aradas :twisted:. Mentres acordabamos dar por finalizada a sesión, vexo no Gps que estou a roldar o 60 km. Decido corrixir a situación revivindo os meus tempos de buggy pequeno. Doulle un par de voltas ó buggy de Jankor con Brooza 2m e xa nos pomos a recoller.

Cinguida a morrer para achegarme o máis posible á saída,  recollida de Century,  contemplación do precioso atardecer na ría, recollida e a casa felices e contentos  🙂  🙂 .

Se non cambian as predicións, Mañá mais !!!