Ou, en linguaxe windsurfeiro, foot straps.<\/p>\n
Xa conseguira planear unhas cantas veces dende a primeira<\/a>, pero onte realmente asentei e disfrutei do que significa. Creo que o meu progreso ralentizouse por d\u00faas causas: velas non suficentemente tensas no pe que se fac\u00edan inestabeis e menos vela da necesaria.<\/p>\n As anteriores sesi\u00f3ns\u00a0 foran esperanzadoras, faltaba o d\u00eda axeitado, que veu co norte que supostamente \u00eda ser nord\u00e9s.<\/p>\n Chegamos \u00e1s 9:00 am a Pobra do Carami\u00f1al, co mar da praia lisi\u00f1o lisi\u00f1o. Fora da protecci\u00f3n do porto, promet\u00eda Eolo un pouco m\u00e1is de acci\u00f3n. Montamos perezosamente a vela de 6.5, para mandar de exploraci\u00f3n \u00f3 peso lixeiro do equipo que estrenaba traxe 4\/3 e non tem\u00eda \u00f3 frio.<\/p>\n Cando estaba cerca das bateas apareceron os anfitri\u00f3ns. JuanP e Sanda xa pasaran pola Catia e por outra praia m\u00e1is onde non se mov\u00eda nada. A estela que deixaba Petrus indicaba que, polo menos a ratos, planeaba. As\u00ed que todos os presentes, en consonancia cos nosos pesos, optamos por “7 e algo” e nos puxemos a elo. Como levaba un rato de vantaxe, sa\u00edn un pouco antes que os compa\u00f1eiros. Aleta de 48, seguramente un pouco excesiva para a combinaci\u00f3n 144 + 7,5 pero pod\u00eda facilitar o planeo.<\/p>\n O vento subira un pouqui\u00f1o na praia. Beach start, ou algo parecido, pero eficaz, e s\u00e1io para pasar entre o catamar\u00e1n e o barco fondeados fronte \u00e1 rampa. Antes do esperado estou fora da influencia do muelle e navego sen problemas, arnes enganchado, a unha velocidade razoable e bastante c\u00f3modo. Despois de d\u00faas viradas aceptables -se non acaban na auga son aceptables XD- vexo as d\u00faas velas dos compa\u00f1eiros de praia un par de veces, unha en “fase de sa\u00edda” e outra xa a toda pastilla, con esa seguridade que tanta envidia me da. En f\u00edn, \u00f3 meu que alg\u00fan d\u00eda o conseguirei.<\/p>\n E resultou ser hoxe!. Seguindo os consellos do meu fillo, busco a posici\u00f3n, meto r\u00e1pido o pe de diante e mante\u00f1o o planeo, inda que con dificultade. A postura a t\u00e1boa e a vela non van equilibradas, p\u00eddenme a berros o pe de atr\u00e1s. Meto o pe de atr\u00e1s. O escarp\u00edn molesta, pero se consigue recolocar. A t\u00e1boa amaga con aproar, pero apoiando na vela podo reconducila cos pes e manterme planeando. Preg\u00fantome \u00bfOnde est\u00e1 a milagre de control prometida?… Pois 3 segundos m\u00e1is adiante. A velocidade aumenta, aumenta outra vez, pero non tes a sensaci\u00f3n de que vas sa\u00edr disparado en calquera momento. M\u00e1is madeira, vou absorbendo os rebotes coas pernas e dirixindo a t\u00e1boa cos pes, e fai m\u00e1is ou menos o que eu quero XD. As oli\u00f1as deb\u00edan ter un metro de alto e nunha delas dou o meu primeiro salto… Quero dicir que o conxunto formado por t\u00e1boa, vela e pardillo levantouse, deixando en contacto coa auga como moito 1\/5 da t\u00e1boa, se non quedou tocando so a aleta. E agora ? -penso no aire-<\/p>\n …Pois agora nada!! Tomo contacto coa auga e sigo planeando contento e feliz, sorprendido do r\u00e1pido que me vou achegando \u00e1s bateas. Inda que xa eran moitas emoci\u00f3ns XD. Chegando a certa distancia da batea abro a vela disminu\u00edndo a velocidade e salto en marcha da t\u00e1boa. Estaba recuperandome das emoci\u00f3ns e drizando, cando pasa Sand\u00e1 cerca mi\u00f1a a toda pastilla. Levo tal susto que volvo caer \u00e1 auga XD, XD.<\/p>\n Unha vez feito a primeira vez, consigo repetir varios bordos planeando. Achegome \u00e1 praia a descansar un pouqui\u00f1o e atopamos a Sanda e JuanP, que ve\u00f1en de resolver un se\u00f1or problema que seguro contar\u00e1n no foro de totalwind ;-).<\/p>\n Vai conclu\u00edndo o tempo que temos autorizado para windsurf. Petrus mais eu decidimos facer un par de bordos antes de recoller. Sa\u00edmos e comezamos a planear de xeito un pouco irregular -a primeira vez que non me adianta facil – . Cando queremos voltar, o vento sube de golpe e nos atopamos completamente pasados de vela. \u00c9 unha sensaci\u00f3n moi rara, como que “o vento entra polos dous lados”. Petrus consigue ir voltando, pero eu tardo unha etenidade en moverme uns metros, ate un banco de area que me permite descansar un pouco. Sand\u00e1 -xa con 5,8 e pasado- faime compa\u00f1\u00eda un momento e dime onde anda o meu fillo. Aproveito que o vento vaixa un pouco fago beach start e consigo avanzar ate a metade da praia. O resto tocou a pe, carrexando o equipo. Unha pena de final, pero so supuxo un pouco de cansancio extra.<\/p>\n Recollemos, mentras montan material de olas, casco inclu\u00eddo, e saen a seguir de marcha. \u00daneselles unha cometa que tam\u00e9n parece estalo pasando en grande. Arrancamos para chegar a comer a casa Eu fel\u00edz de planear e Petrus preguntando cando imos recoller a s\u00faa t\u00e1boa de 92 litros. :-).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ou, en linguaxe windsurfeiro, foot straps. Xa conseguira planear unhas cantas veces dende a primeira, pero onte realmente asentei e disfrutei do que significa. Creo que o meu progreso ralentizouse por d\u00faas causas: velas non suficentemente tensas no pe que … Sigue lendo