Sen pasar por casa e cun mini sandwich \u00e1 unha da tarde.<\/p>\n
As\u00ed me plantei na praia \u00e1s 3:50.\u00a0 Ti\u00f1a unha sensaci\u00f3n extra\u00f1a. Por primeira vez que eu lembre \u00eda rodar como se fose a traballar, como se estivese a cumprir unha obriga. Como tal, efrenteina con profesinalidade. Montaxe de buggy. Observaci\u00f3n do vento. Selecci\u00f3n de velas. Reconto dos de kite – co fr\u00edo que vai neste pais-,..checklist completada.<\/p>\n
Na an\u00e1lise posterior \u00e1 rodada -o traxecto en coche da para pensar- saquei a realmente innovadora conclusi\u00f3n de que non se pode ir a facer deporte comendo pouco. Non \u00e9 que me dese unha p\u00e1jara que me deixase tirado, pero se disfruta moito menos da actividade.<\/p>\n
…\u00d3 que \u00eda. Na bolsa Century 2,5 como primeira opci\u00f3n e Bora 3,8 e Vampir 1,8 por se acaso sube ou baixa. O inicio de sesi\u00f3n nesta praia, coa s\u00faa\u00a0cl\u00e1sica empopada, deuseme bastante ben pola zona un pouco m\u00e1is seca, chegando sen neng\u00fan problema cara a zona m\u00e1is rodable. Nos primeiros longos consegu\u00edn unha velocidade xeitosa, xa por riba do “m\u00ednimo de rodada”. As ce\u00f1idas foron bastante complicadas polo racheado do vento, con tir\u00f3ns e desprazamentos laterais que me fixeron agradecer, e moito, a estructura e peso do meu buggy gordo. Coa mesma vela e outro buggy ti\u00f1a serio risco de acabar no chan cun bo le\u00f1azo.<\/p>\n
Veume de perlas para non conxelarme a praia bastante seca. So un par de finas zonas polas que se pod\u00eda pasar sen problemas. Bastante frio e velocidade variable ate que \u00f3s 40 minutos de comezar faise imprescindible cambiar de vela, inda que so sexa para achegarse m\u00e1is \u00f3 punto de partida.<\/p>\n
E as\u00ed reiniciei con Bora 3.8. Excelente coma sempre, e na s\u00faa salsa cos cambios de intensidade de vento, perm\u00edteme afrontar os \u00faltimos largos con un pouco de marchilla. Definitivamente,\u00a0vou moito m\u00e1is c\u00f3modo sen guantes, que saquei\u00a0na parada.\u00a0A mellor zona da praia xa est\u00e1 en sombra. A m\u00e1xima aumenta ate 58,6 km\/h, velocidade moi respetable para min. A dose adicional de adrenalina f\u00edxome tentar acadar os 60 os nos seguintes largos, hab\u00eda cometa, hab\u00eda \u00e1nimo e hab\u00eda vento, pero non hab\u00eda luz nen praia. Non o consegu\u00edn, a pesar de apurar \u00f3 maximo o espolon, dando a curva a dous metros do chapuz\u00f3n e coa vela sobre a auga.<\/p>\n
A escuridade comezaba a ser notoria, e m\u00e1is coas imprescindibles gafas de sol, as\u00ed que ce\u00f1ida salvaxe, coa sensaci\u00f3n de que avanzo a 35\u00ba do vento ate que xa non da mais de si o asunto. Un de kite que pasaba por al\u00ed b\u00f3tame unhan para recoller a vela, e xa so toca arrastrar o cacharro \u00e1 zona de recollida, desmontar e tirar para casa despois de unha hora de tempo en movemento e 28 km recorridos.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Sen pasar por casa e cun mini sandwich \u00e1 unha da tarde. As\u00ed me plantei na praia \u00e1s 3:50.\u00a0 Ti\u00f1a unha sensaci\u00f3n extra\u00f1a. Por primeira vez que eu lembre \u00eda rodar como se fose a traballar, como se estivese a … Sigue lendo