![\"wpid-20150905_084205.jpg\"](\"http:\/\/www.eira.es\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/wpid-20150905_084205.jpg\")
<\/a><\/p>\n…e a vela colle vento, elevandome dende a auga ate a postura de arranque. Mans na botavara, un pe cerca do mastil e outro m\u00e1is retrasado. Avanzanzo, a velocidade aumenta \u00f3 tirar do brazo de atr\u00e1s e \u00f3frecer \u00f3 vento mais superficie onde empurrar. A forza de biceps perna e abdominais\u00a0levanto a cadeira. O gancho do arn\u00e9s ap\u00f3iase no cabo, cargando o peso do corpo na botavara. O esforzo dismin\u00fae e a t\u00e1boa desliza m\u00e1is r\u00e1pido. Engancho o pe dianteiro na cinta da t\u00e1boa, dous segundos m\u00e1is tarde, asento o pe traseiro na outra cinta, na popa. Un \u00faltimo movemento para situarme a fabor do vento e…<\/p>\n
Planeo<\/p>\n
Ou como dir\u00eda unha amiga que ten o privilexio de vivir mirando \u00e1 r\u00eda, “vuelo sobre el agua”. A sensaci\u00f3n que nos engancha \u00f3 windsurf a toda unha panda de tolos \u00e9 dificil de comunicar. Un libro a describ\u00eda como esquiar nunha pista enorme e cambiante, ou como surfear unha onda infinita. Non fago surf sen vela e coincido na analox\u00eda do esqui. Pero \u00bfcomo explicarllo a algu\u00e9n que nen surfea nen esqu\u00eda? Podemos comezar pola descrici\u00f3n t\u00e9cnica: Por causa da velocidade e o dese\u00f1o da t\u00e1boa e a aleta, o aire entra por debaixo da t\u00e1boa, que deixa de flotar, pasando a deslizarse sobre un tercio ou menos da superficie. O rozamento coa auga dismin\u00fae dr\u00e1sticamente, permitindo alcanzar velocidades superiores \u00e1 do vento que nos impulsa.<\/p>\n
Lembrades cando corr\u00edades polo pasillo en calcetins e despois desliz\u00e1bades uns metros?. Pois igual, pero multiplicado por 50 \ud83d\ude09 \u00c9 emocionante, divertido, catarquico, realizante e moitos m\u00e1is calificativos que non lembro agora.<\/p>\n
So por planear media hora paga a pena todo o esforzo e a parafernalia do wind.<\/p>\n
Pero hai mais.<\/p>\n
Esto non \u00e9 un pasilli\u00f1o liso e controlable, non \u00e9 unha est\u00e1tica pista de esqu\u00ed, non \u00e9 unha estrada ou un cami\u00f1o por onde vas en bici. \u00c9 o mar, aliado co vento que xera ondas. M\u00f3vese, cambia, crea monta\u00f1as, baches, ondulaci\u00f3ns, espumas. Cada segundo \u00e9 distinto. Seg\u00fan as correntes, o sitio, a marea e outros cantos factores, o lugar por onde te desprazas medio no aire cambia a s\u00faa fisionom\u00eda. Cada segundo analizas intuitivamente se debes cambiar a forza que fas nas pernas, a colocaci\u00f3n do peso, a tensi\u00f3n dos brazos, a contracci\u00f3n do abdomen. \u00c9 traballoso, pero non hai nada que valga realmente a pena sen traballo.<\/p>\n
Cando hai un puco de sorte, as ondas te\u00f1en un certo orde, que permite xogar con elas. Hoxe \u00e9 as\u00ed. Podo acelerar po\u00f1endome a favor da onda, seguindo a s\u00faa li\u00f1a, podo enfrentarme a ela e pasala por riva, ou incluso dar un mini salto. O bordo \u00e9 de 1.5 kil\u00f3metros aproximadamente, e leva recorrelo sobre 3 minutos. Toca cambiar de direcci\u00f3n e seguir remontando. As ondas nos s\u00edtios e condici\u00f3ns nas que vou normalmente, toman direcci\u00f3n perpendicular \u00f3 vento. Hoxe, o navegar cinguindo -remontando o vento en certa medida- vou atravesando as ondas nas d\u00faas direcci\u00f3ns do zig-zag que te\u00f1o que realizar.<\/p>\n
En seis xiros e sete bordos estou en Bamio.\u00a0\u00a0\u201cAtraco\u201d na rampa valorando\u00a0se me apetece un caf\u00e9 no camping. S\u00f3 te\u00f1o fame de wind, as\u00ed que volto a auga e remonto un ate que hai un amago de baixar\u00a0o vento e decido iniciar o cami\u00f1o de volta.
\nA favor das ondas, c\u00f3modo e r\u00e1pido, saboreando as sensaci\u00f3ns. Como moitas outras veces cando a concentraci\u00f3n non precisa ser m\u00e1xima, inv\u00e1deme un sentimento de gratitude coa vida. Agradezo poder facer o que fago, agradezo ter familia que me quere, agradezo ter amigas coas que ir bailar, agradezo ter compa\u00f1eiros cos que facer windsurf, agradezo ter un fillo que se r\u00ed de min por escribir cursi. \u00a1\u00a1 Que me esnafro !!!! volto \u00f3 momento, asento a t\u00e1boa e ataco o seguinte xiro, con pouco \u00e9xito XD, XD. Un pouco de remollo e a elo outra vez.
\nUns bordos mais vento abaixo e xa enfilo a praia das Cunchas. Entro bastante ben, pero quedo sen vento un pouco de golpe e caio. Por sorte segue a entrar nordes suficiente entre os pinos para alcanzar a praia sen problemas.
\n\u00bfLembrades a amiga que vive mirando \u00e1 r\u00eda?. Pois est\u00e1 por al\u00ed, paseando \u00f3s cans, as\u00ed que estamos un rati\u00f1o de agradable palique ma\u00f1anero.
\nComo inda son as 11:00, encaixo a planificaci\u00f3n da familia con unha volta a Santiago. Casa, ducha, crema de sol, capota fora, e as 12:00 saio para Santiago, esta vez con calorcillo, desando o andado hai 10 horas. S\u00e9gueme encantando conducir este coche. Pegado \u00f3 chan, reactivo, alegre e juerguista.
\n\u00c1s 13:00 xa vou ben servido de marchilla, e inda quedan 11 horas para un delicioso d\u00eda familiar. Comida, coche ate Rianxo, paseo cos cans cerca da praia, cafeci\u00f1o mirando \u00f3 mar. Tranquilidade veraniega.<\/p>\n
Boa vida en moitos sentidos.<\/p>\n Achegandose a noite o corpo de cuarent\u00f3n pide papas e hai que ir pronto para cama. Escribo o inicio da entrada, pero o desenvolvemento queda para outro d\u00eda antes de que me caia a cabeza no teclado.<\/p>\n Grazas !!<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Datos do material utilizado no wind: 6,5, 105, 32<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Un d\u00eda intenso… Cando todav\u00eda quedan d\u00faas horas de d\u00eda, inda pode empeorar ou mellorar, pero de momento son unhas 24 horas que se merecen unhas poucas letras. As 0:00 horas xa estaba de paseo. A despedida dun compa\u00f1eiro de … Sigue lendo <\/a><\/p>\n